مقرّر شده است ، و من ضامنم از براى كسى كه در خاطرش بجز رضا و خوشنودى خدا در نيايد كه چون دعا كند دعايش مستجاب شود « 1 » . و به سند معتبر از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله منقول است كه : حق‌تعالى مىفرمايد : اى فرزند آدم اطاعت من كن در آنچه تو را به آن امر مىفرمايم ، و به ياد من مده چيزى را كه صلاح تو در آن است كه من از تو بهتر مىدانم « 2 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : غنا و عزّت مىگردند ، و در هر جا كه توكّل را مىيابند آنجا قرار مىگيرند و وطن مىكنند « 3 » . و در حديث ديگر فرمود : حق‌تعالى به حضرت داود عليه السّلام وحى نمود : هر بنده‌اى كه بر من توكّل و اعتماد كند و رو از خلق برگرداند ، و من از نيّت او بيابم كه راست مىگويد ، پس اگر آسمانها و زمينها و آنچه در آنهاست با او در مقام كيد و مكر درآيند ، البتّه از براى او بدر روى و راه خلاصى مقرّر سازم ، و هر بنده‌اى كه متوسّل به احدى از خلق شود و همگى اعتماد خود را بر او كند ، و من از دل او اين را بيابم ، البتّه اسباب و وسيله‌هاى آسمانها را از دست او قطع نمايم ، و راههاى زمين را بر او ببندم ، و پروا نكنم كه در كدام وادى هلاك شود « 4 » . و در حديث ديگر فرمود : هركه متوجّه امرى شود كه خدا دوست مىدارد ، البتّه خدا متوجّه امرى شود كه او دوست مىدارد ، و براى او مهيّا گرداند ، و هركه طلب عصمت و نگهدارى از خدا بكند خدا او را محافظت نمايد ، و كسى كه حق‌تعالى متوجّه احوال او گردد او را نگاه دارد ، پروا نكند اگر آسمان بر زمين افتد ، يا بليّه‌اى

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 62 ح 11 . ( 2 ) بحار الانوار 71 / 135 ح 12 . ( 3 ) اصول كافى 2 / 65 ح 3 . ( 4 ) اصول كافى 2 / 63 ح 1 .